Trzy lata temu rozpoczęła się rosyjska agresja na Ukrainę

Straż Graniczna informowała o coraz większej liczbie uchodźców, którzy czekali na przejściach granicznych, a wiele osób, instytucji i gmin z naszego regionu natychmiast zareagowało na tę kryzysową sytuację.

W Chojnie i innych gminach naszego regionu, lokalne instytucje oraz mieszkańcy zorganizowali zbiórki, w których gromadzono niezbędne artykuły dla przybywających rodzin. Zbierano zabawki, ubrania dla dzieci i dorosłych, pościel i środki czystości. Mieszkańcy wykazywali ogromną empatię, dostarczając również długoterminową żywność, w tym konserwy, makarony, ryż czy słodycze. To wszystko trafiało do uchodźców, którzy znaleźli schronienie w regionie, a także do partnerskiej gminy Murafa w Ukrainie.

Początkowo wiele rodzin ukraińskich znalazło schronienie w prywatnych domach. Gmina Chojna przygotowała miejsca noclegowe dla uchodźców w budynkach byłych szkół w Brwicach i Krajniku Górnym. Równocześnie w Moryniu, w Centrum Konferencyjno-Wypoczynkowym „Szafir”, od 9 marca 2022 roku schronienie znalazła grupa 109 dzieci z domu dziecka w Guliaypolu oraz ich opiekunowie. 

W Mieszkowicach, które stały się miejscem tranzytu dla uchodźców pragnących dotrzeć do Niemiec, również zorganizowano pomoc. Osoby te zamieszkały w prywatnych mieszkaniach oraz w budynku byłej GS i Centrum Konferencyjno-Wypoczynkowym. W pobliskim Orzechowie w gminie Cedynia schronienie znalazło kilkunastu uchodźców, a wojewoda przekazał tam łóżka, co było nieocenionym wsparciem.

W regionie przygotowano szereg miejsc noclegowych dla osób uciekających przed wojną. Sala sportowa w Mieszkowicach oferowała 30 miejsc, w świetlicy wiejskiej w Zielinie – 20 miejsc. Również inne miejsca, takie jak Warsztaty Terapii Zajęciowej w Goszkowie oraz klasztor w Cedyni, stały się miejscem schronienia dla uchodźców.

Pomoc uchodźcom ukraińskim w naszym regionie w pierwszych dniach rosyjskiej agresji była przykładem wspólnej solidarności i empatii. Mieszkańcy gmin, instytucje oraz organizacje charytatywne zjednoczyli się, aby wesprzeć tych, którzy uciekali przed wojną, oferując im nie tylko schronienie, ale również nadzieję na lepsze jutro. W tych trudnych czasach, społeczeństwo pokazało, że potrafi się zjednoczyć i pomagać tym, którzy najbardziej tego potrzebują.