Święto, które wciąż jest żywe. Dzięki dzieciom

Nikt nie zabrania dzieciom zabawy ale jest jedna zasadnicza i bardzo ważna reguła: bawić się ale z kulturą. Niestety nie można tego powiedzieć o przemienionych w tym dniu dzieciach. Z obserwacji i wymiany poglądów ze znajomymi rysuje się obraz, że przeważają dzieci rozwydrzone. Niestety rodzice nie uczą kultury swoich pociech. Do drzwi nie potrafią normalnie pukać ale walić pięściami a nawet kopać nogami. Zaśmiecają klatki oblewają keczupem drzwi lub wysypują mąkę jak ktoś im nie otworzy albo jak nawet kogoś w domu nie ma. Jedne grupy po drugich nachodzą mieszkańców zakłócając im spokój. Oczywiście wielu mieszkańców częstuje dzieci cukierkami ale jak niektórym zrobiło się przykro, że jak im zabrakło cukierków to ich drzwi zostały obsypane lub oblane. I czy to jest dobra zabawa dla wszystkich, czy tylko dla dzieci, które sądzą, że im wszystko wolno a walenia pięściami i kopanie nogami w drzwi to jest normalne zachowanie. Ale jak ktoś się zdenerwuje i da w tyłek, to dopiero będzie krzyk.